تَوَلدَم

دقیقاً هفت روز و دو ساعت داره میگــذره...!




روزای اَوّل خیلی سَخت گُذشت نتنهـا برای مَن بلکه برای خانواده اَم،مخصوصاً شَب اوّل...




همِه شُوکِه شُدِه بودَن از اینکه دیگه نیستَم،بیشتر از همه خودَم شُوکِه شُده بودَم...




بذار از اینجا شروع کُنَم:




همه دور هَم نِشَستِه بودیم،داشتیم حَرف میزَدیم، احساس میکردم حالم خوب نیست،رَفتَم نشستَم تکیه دادَم به دیوار،بعدش نمیدونم چی شد...




چَند ساعت که گُذشت،چِشم که باز کَردَم کُل اطرفَم خـاک بود،خواستَم بُلند شَم سَرم خورد به سَنگ،دوباره خوابیـدَم...




وَقتی بیدار شُدَم،انگـآر دیگه اطرافَم خاک نبود،همه بالا سَر یه قبر جمع شُده بودیم،خوش حال شُدَم تا چِشمم به نوشته روی قبر افتاد...




بعد از اون اولیـن چیزی که دیدم اَشک های مادرَم بود،بعد از دیدن اون لحظه تمام بدنَم یَخ زَد....




سَرمو چَرخوندَم پِدَرمو دیدم که بغض گَلوش رو گِرفته بود امّا داشت خودخوری میکرد...




کنار مادرَم،خواهَرَم مِثه کِسایی بود که دُنیا رو سَرش خَراب شُده،انقدر حالِش بَد بود...




چَند تا از دوستامم بودَن،یکیشون خیلی ناراحَت بود همش میگفت نامرد ما که همه جا با هم بودیم...




بگذریـم،غروب که شُد حِسابی تَرسیده بودَم،هیـچ وقت تابحال این طوری نترسیده بودم...




داشت کَم کَم خوابَم میــبرد،یکی پرسیـد آهای پِسَر اِسمت چیـه؟انگار آب ریخته باشَن روم،دوباره پرسید،اسمت چیه؟میخواستَم جواب بدَم اَمّا دَهنَم بَسته شُده بود...




صِدا های عَجیب غَریب توی سَرَم میپیچیـد،نمیدونَم شایَد از چِشام خونده بود که اِسمم اُمیــدِ...




دوس داشتَم زودتَر تموم شِه اون شَب،چند تا سوال دیگه پُرسید داشتَن بِجام جواب میدادن فقط حقیقت...




چَند شَب بعد هم همین طوری گُذَشت،تا اینکه بهم گُفتَنن میتونَم برَم به مَراسم شَب هَفت خودَم،برام جالب بود که بهم اجازه داده بودَن،آخه اینجایی که الان هستَم هیچ چیز اجازه اَش دَست خوده آدم نیست...




گُفتَن میخوایم یه چیزایی رو ببیــنی،فقط به این شرط که کسی نفهمه تو اونجایی...




مجبور بودَم قبول کنَم،خیلی دِلَم میخواست ببینمشون،دلم براشون تنگ شده بود...




از دَر که وارد شُدَم چِهره فامیل ها که روز اول گرفته بود،خندان شُده بود...!




چند نفر کنار هم نشسته بودَن داشتن میگفت خسته شدیم بلاخره تموم شد...




جلو تر رفتم،پِدَرمو دیدم که هنوز بغض تو گَلوشِ،اما باز داشت مَردُم داری میکرد...




داشتَم صِداش میزدَم که یادم افتاد قول دادم کسی نفهمه من اونجام...




مادرم،خواهرَم کنار هم بودَن هنوز چِشماشون خیس اَشک بود...




دوستامم بودَن،هنوز یکیشون ناراحت بود،بازَم داشت یه چیزی رو زمزمه میکرد،بیادتَم رفیق بیادتَم...




مَردُم داشتَن آمادِه میشُدَن که بِرَن...




منَم باید برمیگشتَم،وَقتی برگشتَم انگار خیلی چیزا تغییر کرده بود،یا مَن اُمید سابق نبودَم...




پُرسیـــد چی دیــدی،گُفتَم انگار بجز خانواده اَم و یکی از دوستام هیچکَس دیگه منو یادش نیست...




اون شَب که این اتفاق افتاد،شَب تَوَلدَم بود مِثه اِمشَب...




نمیدونَم چِقدَر گُذشته،امّا این مُدَت که گُذشته برای مَن کِشیدَن عَذاب فقط برای هفت روز محاسبه شُدِه،الان دارَم امادِه میشَم برای بیشتر فراموش شدَن و عذاب های بیشتر...




▌║█║▌█▌║█║▌█▌║█║▌█

Copyright©2014KinG Omid



اگر یک روز نبودَم برای همیشه ببخش،میای سَر قَبرَم قبل آمَدَنَت حَلالَم کُن،تصورات به واقعیـت نَزدیک(حِس مربوط به همون لحظهدوس دارَم شب تولدَم بمیرَم،امروز تولدمِه به سال هجری قمری،خَنده اَتون رو با چِشمام میبینَم خُودَم...برداشت از مَتن آزاد(قبل از برداشت چند بار خوانده شود با دید مناسبعکس:موزیــک متن مَرگم را مینوازَم...

فَرش قرمِز واسَم پَهن نَکُن،عادی تَر از شهروندَ با لقب شاهَم...

توی سَبک مَن بی وَزنیــه...

دِل تو دِلَم نیســت،سَنگِ...

دَستت رو شُده واسِه مَن رَنگ نداره دیگه حَنات...

آرزو هات سَوار بَر اَسب سفیــد شُدو بــِرَفت.......

تو جُلوُ هَرکَسی زانُو زَدی واسِه ابراز علاقِه...

کوچَک مَرد بُزرگ شُد...

هَر بیست و چهار ساعَت بیایید یکِبار در طول شبانه روز دروغ نَگوییــم

هَم قَدَم مَن نَشو،پاهات دَرد میگیــره...

دارَم مینویسَم تا آسمون به زَمیــن بیاد...

دُنبال مُقَصر میگــردی،باشه مُقصِر مَنَم...

پُر از اِحساسَم،اَمّا سَرد...

اِنسانیــت به مَدرک نیسـت،مَدرک اینه با خودت چَند چَندی...

تو با سَواد باش،حَرفامو از تو چِشام بخون...

میبوسَم دَست هایَت را،لایقَ بوسیدَن هَست...

تَلخ میــزنه همه چی به کـآمِت نیست...

داره میگــذره بدون مَن بهِت خوش...

خَنده داره دیدن مُشکلات مَردُم که داری میخندی بهش...

دَست به دَست هَم دادیــم شُدیــم نابــود...

تو فقط ببخش،اونَم از مال مَن...

رَها باش دَر بــآد،آزادانِه پَرواز کُن...

قَلبِت همه چــی توشِه...

دُنبالَم نَگَرد،خیــالیــَم...

تو قربانـی بدِه واسِه این جَنگ که به اِسم اوناس...

تِکیـه گاهی که باش،بدون توهَم استوارَم...

قیــد دُنیــا رو زَدَم به نامَت...

کــآش تمامِ کَسانی که نیاز داشتَند،بودَند در آن شور و حال...

/ 7 نظر / 9 بازدید
یکتا

ایمیل رو هم حذف کردم...:) مثل این که قسمت نیست، برگردم سایت:D مرسی گوپس

یکتا

زدی تو کار پست ترسناک... غمگین اما زیبا موفق باشی

محب ولایت

بسـ‗_‗م الله الرحمـ‗_‗ن الرحیـ‗_‗م الحـ‗_‗مد لله رب العـ‗_‗المین اللًّهُـ‗_‗ـمَ صَّـ‗_‗ـلِ عَـ‗_‗ـلَى مُحَمَّـ‗‗ـدٍ وَ آلِ مُحَمَّـ‗_‗ـَد و عَجِّـ‗_‗ـلّ فَّرَجَهُـ‗_‗ـم سـ‗_‗لام علـ‗_‗یکم __████__████_███ __███____████__███ __███_███___██__██ __███__███████___███ ___███_████████_████ ███_██_███████__████ _███_____████__████ __██████_____█████ ___███████__█████ ______████ _██ ______________██ _______________█ _████_________█ __█████_______█ ___████________█ ____█████______█ _________█______█ _____███_█_█__█ ____█████__█_█ ___██████___█_____█████ ____████____█___███_█████ _____██____█__██____██████ ______█___█_██_______████ _________███__________██ _________██____________█ _________█ ________█ ________█ امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ. عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، صفحه 448

محب ولایت

بسـ‗_‗م الله الرحمـ‗_‗ن الرحیـ‗_‗م الحـ‗_‗مد لله رب العـ‗_‗المین اللًّهُـ‗_‗ـمَ صَّـ‗_‗ـلِ عَـ‗_‗ـلَى مُحَمَّـ‗‗ـدٍ وَ آلِ مُحَمَّـ‗_‗ـَد و عَجِّـ‗_‗ـلّ فَّرَجَهُـ‗_‗ـم سـ‗_‗لام علـ‗_‗یکم __████__████_███ __███____████__███ __███_███___██__██ __███__███████___███ ___███_████████_████ ███_██_███████__████ _███_____████__████ __██████_____█████ ___███████__█████ ______████ _██ ______________██ _______________█ _████_________█ __█████_______█ ___████________█ ____█████______█ _________█______█ _____███_█_█__█ ____█████__█_█ ___██████___█_____█████ ____████____█___███_█████ _____██____█__██____██████ ______█___█_██_______████ _________███__________██ _________██____________█ _________█ ________█ ________█ رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: مَن رَدَّ عَن عِرضِ اَخیهِ المُسلِمِ وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ اَلبَتَّةَ هرکس آبروی مؤمنی را حفظ کند، بدون تردید بهشت بر او واجب شود. ثواب الاعمال و عقاب الاعمال

محب ولایت

بسـ‗_‗م الله الرحمـ‗_‗ن الرحیـ‗_‗م الحـ‗_‗مد لله رب العـ‗_‗المین اللًّهُـ‗_‗ـمَ صَّـ‗_‗ـلِ عَـ‗_‗ـلَى مُحَمَّـ‗‗ـدٍ وَ آلِ مُحَمَّـ‗_‗ـَد و عَجِّـ‗_‗ـلّ فَّرَجَهُـ‗_‗ـم سـ‗_‗لام علـ‗_‗یکم __████__████_███ __███____████__███ __███_███___██__██ __███__███████___███ ___███_████████_████ ███_██_███████__████ _███_____████__████ __██████_____█████ ___███████__█████ ______████ _██ ______________██ _______________█ _████_________█ __█████_______█ ___████________█ ____█████______█ _________█______█ _____███_█_█__█ ____█████__█_█ ___██████___█_____█████ ____████____█___███_█████ _____██____█__██____██████ ______█___█_██_______████ _________███__________██ _________██____________█ _________█ ________█ ________█ امام صادق علیه السلام فرمودند: أَقرَبُ ما یَکُونُ العَبدُ إلَی اللهِ وَ هُوَ ساجِدٌ. نزدیکترین حالات بنده به پروردگارش حالت سجده است. ثواب الاعمال و عقاب الاعمال

محب ولایت

بسـ‗_‗م الله الرحمـ‗_‗ن الرحیـ‗_‗م الحـ‗_‗مد لله رب العـ‗_‗المین اللًّهُـ‗_‗ـمَ صَّـ‗_‗ـلِ عَـ‗_‗ـلَى مُحَمَّـ‗‗ـدٍ وَ آلِ مُحَمَّـ‗_‗ـَد و عَجِّـ‗_‗ـلّ فَّرَجَهُـ‗_‗ـم سـ‗_‗لام علـ‗_‗یکم __████__████_███ __███____████__███ __███_███___██__██ __███__███████___███ ___███_████████_████ ███_██_███████__████ _███_____████__████ __██████_____█████ ___███████__█████ ______████ _██ ______________██ _______________█ _████_________█ __█████_______█ ___████________█ ____█████______█ _________█______█ _____███_█_█__█ ____█████__█_█ ___██████___█_____█████ ____████____█___███_█████ _____██____█__██____██████ ______█___█_██_______████ _________███__________██ _________██____________█ _________█ ________█ ________█ امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام فرمودند: اَلمُؤمِنُ بَشرُهُ فی وَجِهِهِ وَحُزنُهُ فی قَلبِهِ. شادی مومن در رخسار او و اندوهش در دل است. نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره 325

محب ولایت

بسـ‗_‗م الله الرحمـ‗_‗ن الرحیـ‗_‗م الحـ‗_‗مد لله رب العـ‗_‗المین اللًّهُـ‗_‗ـمَ صَّـ‗_‗ـلِ عَـ‗_‗ـلَى مُحَمَّـ‗‗ـدٍ وَ آلِ مُحَمَّـ‗_‗ـَد و عَجِّـ‗_‗ـلّ فَّرَجَهُـ‗_‗ـم سـ‗_‗لام علـ‗_‗یکم __████__████_███ __███____████__███ __███_███___██__██ __███__███████___███ ___███_████████_████ ███_██_███████__████ _███_____████__████ __██████_____█████ ___███████__█████ ______████ _██ ______________██ _______________█ _████_________█ __█████_______█ ___████________█ ____█████______█ _________█______█ _____███_█_█__█ ____█████__█_█ ___██████___█_____█████ ____████____█___███_█████ _____██____█__██____██████ ______█___█_██_______████ _________███__________██ _________██____________█ _________█ ________█ ________█ امام سجاد عليه السلام فرمودند : تمام خير و نيكى را ديدم كه در بريدن طمع از آن چه دست مردم است مى باشد, و هر كه هيچ اميدى به مردم نداشته باشد و امورش را در هركارى به خداى عزّوجل واگذارد، خداى عزّوجلّ در تمام چيزها او را اجابت كند. اصول كافى، جلد 2، صفحه 148